en 1384تأثير حذف موكوس سرويكس به وسيله سرنگ انسولين بر وقوع حاملگي در روش‌هاي كمك باروري Effect of Cervical Mucus Aspiration with Insulin Syringe on Pregnancy Rate in ART Cycles زنان Gynecology پژوهشي Research <table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td> </td></tr></tbody></table>خلاصه سابقه و هدف : يكي از عوامل دخيل در موفقيت انتقال جنين حذف موكوس دهانه رحم است. بررسي‌ها نشان مي‌دهد ميزان حاملگي در زنان با كشت مثبت ترشحات سرويكس بسيار كمتر از ميزان حاملگي در زنان با موكوس عاري از باكتري مي‌باشد، هم‌چنين وجود خون يا موكوس آلوده در نوك كاتتر انتقال جنين،‌ منجر به آسيب ‌ديدگي جنين و جايگزيني نامناسب در رحم مي‌گردد. بنابراين هدف از اين مطالعه بررسي تأثير حذف موكوس بر نتيجه انتقال جنين بود . مواد و روش ‌ ها: در اين كارآزمايي باليني از بين 340 زن كه جهت انجام IVF يا ICSI به مركز تحقيقاتي درماني ناباروري يزد و بيمارستان مادر مراجعه كردند، ‌براي 170 زن (گروه A يا گروه مورد) تخليه موكوس سرويكس به وسيله سرنگ انسولين انجام شد و اين‌ها از نظر نتيجه حاملگي با 170 زن (گروه B يا گروه شاهد) كه موكوس سرويكس آن‌ها فقط ب ه وسيله سواب پنبه‌اي پاك شده بود، مقايسه شدند. تحريك تخمدان در دو گروه به روش پروتكل دراز مدت بوده است. نتيجه حاملگي به صورت تيتراژ مثبت ß -HCG ، 14 روز پس از انتقال جنين در دو گروه داده‌ها جمع ‌ آوري گرديد ند . سپس اطلاعات با استفاده از آزمون‌هاي آماري مجذور كاي و آزمون t تجزيه و تحليل شد ند . يافته‌ها: دو گروه از نظر ميانگين سن زن و مرد و طول مدت و علت نازايي تفاوت معني ‌ داري نداشتند ميانگين سن مرد در گروه A ، 2/5 ± 26/35 سال و در گروه B ، 4/5 ± 13/35 سال و ميانگين سن زن نيز در گروه A ، 3/5 ± 8/29 سال و در گروه B ، 4/5 ± 2/30 سال بو د. ميانگين مدت نازايي هر دو گروه 6/4 ± 6/8 سال بود. ميانگين تعداد فوليكول در گروه A ، 2/11 و در گروه B ، 7/10، ميانگين تعداد اووسيت در گروه A ، 1/7 و در گروه B ، 7/6 و ميانگين تعداد جنين در هر دو گروه 2/3 بود كه در هيچ ‌ يك از موارد فوق تفاوت معني ‌ داري بين دو گروه وجود نداشت. از نظر علت نازايي و روش انجام كار آزمايشگاهي نيز دو گروه تفاوت معني‌دار ي نداشتند. اگرچه در گروه A ميزان حاملگي بيش از گروه B بدست آمد (9/26 درصد در مقابل 2/19 درصد) اما از لحاظ آماري معني‌دار نبود. نتيجه ‌ گيري: در اين مطالعه تخليه كامل موكوس دهانه رحم با استفاده از سرنگ انسولين با افزايش ميزان حاملگي همراه بود ، كه مي‌تواند از لحاظ باليني داراي ارزش باشد . اين موضوع به وسيله مطالعات ديگر هم مورد تاييد قرار گرفته است. واژه‌هاي كليدي: تلقيح مصنوعي‏‏، موكوس سرويكس، انتقال جنين Effect of Cervical Mucus Aspiration with Insulin Syringe on Pregnancy Rate in ART Cycles A. Aflatoonian MD1*, M. Asgharnia MD 2, N.Tabibnejad GP3 1- Associated Professor, Dept. of Gynecology, University of Medical Sciences and Research and Clinical Center of Infertility, Yazd, Iran 2- Assistant Professor, Dept. of Gynecology, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran 3- General Physician, Univercity of Medical Sciences, Yazd, Iran Background : A huge number of inefficient embryo implantation caused by embryo transfer techniques. Cervical mucus aspiration is the most important factor in successful embryo transfer. Based on reports pregnancy rate in woman with positive culture of cervical mucus is lower than women with negative culture. Mucus plague on the catheter tip can cause improper embryo implantation. This study evaluated the effect of cervical mucus aspiration on embryo transfer results. Materials and Methods : A Randomized Clinical trial study was performed on 340 women (in two groups) by cycles of ART (Assisted reproductive technology) such as IVF (In vitro Fertilization) or ICSI (Intra cytoplasmic sperm injection) referred to the Research and Clinical Center of Infertility and Madar Hospital of Yazd. Male's and female's age, duration and cause of infertility were mached in two groups. The long time protocol was used for induction of the ovaries. In 170 patients, cervical mucus aspiration was done with insulin syringe (A or case group). In the control group or group B (170 women), cervical mucus was aspirated only with cotton swabe. The patients were followed up by ß-HCG serum level measurement on the day 14 after embryo transfer. The data were analyzed by Chi-square and t-test . Results: Mean of men's age in group A was 35.26±5.2 years and in group B was 35.13±5.4 years. Mean of women's age in group A was 29.8±5.3 years and in group B was 30.2±5.4 years. Mean of infertility duration was 8.6±4.6 years in both groups. Mean of follicle number, oocytes number, embryos number, cause of infertility and IVF/ICSI method in both groups were similar and there was no significant difference. Pregnancy rate in group A, was more than group B, (26.9% Vs 19.2%), but was not statistically significant. Conclusion : Cervical mucus aspiration with insulin syringe before embryo transfer can increase the pregnancy rate. This has confirmed by other studies, so it seems that cervical mucus aspiration before embryo transfer is useful. Key words: Cervical mucus, Embryo transfer, Assisted reproductive technology *Corresponding author, Tel: (0351) 8247085-6 , Fax:(0351)8247087, E-mail: abbas_aflatoonian@yahoo.com Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences and Health Services, 2005, 4(2): 65-71 Cervical mucus, Embryo transfer, Assisted reproductive technology 65 73 http://www.rums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-108-1&slc_lang=en&sid=fa A. Aflatoonian عباس افلاطونيان 690031947532846002734 Yes M. Asgharnia مريم اصغرنيا 690031947532846002735 No N. Tabibnejad نسيم طبيب نژاد 690031947532846002736 No

fa اثر مسددهاي كانال كلسيم بر روي آرتريت تجربي ناشي از تزريق اجوانت كامل فروند در زانوي موش صحرايي The Effect of Calcium Channel Blockers on Experimental Arthritis Induced by Complete Ferund’s Adjuvant Injection in Rat Knee فيزيولوژي Physiology پژوهشي Research <roundrect id="_x0000_s1026" style="MARGIN-TOP: 1.55pt; Z-INDEX: -1; LEFT: 0px; MARGIN-LEFT: 8.35pt; WIDTH: 465.85pt; POSITION: absolute; HEIGHT: 483.85pt; TEXT-ALIGN: left" arcsize="1083f" /><textbox style="mso-next-textbox: #_x0000_s1026" /><table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; BORDER-TOP: #ece9d8; BORDER-LEFT: #ece9d8; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"><div> </div></td></tr></tbody></table></textbox /><wrap anchorx="page" /></roundrect />خلاصهسابقه و هدف: آرتريت روماتوييد يك بيماري التهابي مزمن مربوط به بافت همبند است كه يك درصد جمعيت انساني را مبتلا كرده است. از آن جايي كه در مطالعات قبلي نقش آنتاگونيست‌هاي كانال كلسيم در كاهش التهاب حاد نشان داده شده است، هدف مطالعه حاضر بررسي اثرات وراپاميل و نيفديپين بر روي آرتريت تجربي ناشي از اجوانت كامل فروند (CFA) در زانوي موش صحرايي است.مواد و روش‌ها: اين مطالعه تجربي برروي 8 گروه موش صحرايي نر بالغ انجام شد.گروه‌هاي 1 و 2 گروه‌هاي CFA و كنترل بودند كه به ترتيب در زانوي راست آن‌ها ml2/0 محلول CFA و سالين تزريق شد.گروه‌هاي 3 و 4 به ترتيب دوزهاي 100و 800 ميكروگرم بر كيلوگرم نيفديپين و حيوان‌هاي گروه‌هاي 5 و 6 نيز به ترتيب همين دوزهاي وراپاميل را از روز هفتم بعد از تزريق CFA تا پايان مطالعه به صورت خوراكي دريافت كردند. گروه 7 (گروه حلال) مشابه با گروه‌هاي 5 و 6 دي‌متيل‌سولفوكسايد (DMSO) را به روش فوق مصرف كردند و حيوان‌هاي گروه 8، ايبوپروفن را به ميزان 15 ميلي‌گرم بر كيلوگرم به صورت خوراكي دريافت كردند. تغييرات ناشي از التهاب مزمن از طريق اندازه‌گيري قطر زانو، محتواي رنگ آبي ايوانز (E.B) و تغييرات هيستوپاتولوژيك بافت سينوويال زانو براي مدت 28 روز بعد از تزريق CFA تعيين شد. يافته‌ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه در روز هفتم بعد از تزريق CFA، قطر زانو (mm2/0±1/13) در مقايسه با روز صفر (mm08/0±99/9) به طور معني‌داري افزايش پيدا كرده كه اين افزايش قطر تا پايان روز 28 نيز داراي اختلاف معني‌دار با روز صفر بود (001/0p<). هم‌چنين DMSO نتوانست اين افزايش قطر ناشي از تزريق CFA را مهار كند، در حالي كه دوز زياد نيفديپين در روزهاي14، 21 و 28 و دوز اندك آن فقط در روز 28 به طور معني‌داري افزايش قطر را كاهش داده است(01/0p<). دوز اندك وراپاميل در روزهاي 14و 28 و دوز زياد آن فقط در روز 21 اثر مهاري مشابهي اعمال نموده است. ايبوپروفن در همه روزهاي مطالعه افزايش قطر را مهارنموده است (01/0 p<). محتواي E.B قبل از تزريق CFA به ميزانmg tissue 100/mg14/0±97/2 بود، كه بعد از تزريق به طور معني‌داري افزايش يافت به طوري كه در روز هفتم به ميزان 7/0±37/12 ميكروگرم به ازاي 100ميلي‌گرم بافت رسيد (001/0p<). در همه روزهاي مطالعه (14، 21 و 28) هم دوزهاي اندك و هم دوزهاي زياد مسددهاي كانال كلسيم به طور معني‌داري محتواي E.B را كاهش دادند (001/0p<) و اثرات مهاري آن‌ها بر روي E.B خصوصاً در روز 28 قابل مقايسه با اثر ايبوپروفن بود. هم‌چنين دوزهاي اندك و زياد نيفديپين ارتشاح سلول‌هاي التهابي را در روزهاي 21 و 28 كاسته در حالي كه فقط دوز اندك وراپاميل اين ويژگي را از خود نشان داد.نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر معرف اين هستند كه نيفديپين و وراپاميل در مهار آرتريتيس تجربي زانو ناشي از تزريق CFA، از طريق كاهش قطر و كاهش محتواي E.B (نشت آلبومين( مؤثر مي‌باشند.واژه‌هاي كليدي: التهاب مزمن، وراپاميل، نيفديپين، اجوانت كامل فروند، آرتريت تجربي The Effect of Calcium Channel Blockers on Experimental Arthritis Induced by Complete Ferund ’s Adjuvant Injection in Rat Knee MR. Rahmani MSc1*, M. Khaksahri PhD2, M. Mahmoodi PhD3, AA. Pourshanazari PhD4 1- Academic Member, Dept. of Physiology and Pharmacology, University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran 2- Associated Professor, Dept. of Physiology and Phisiology Resrearch Center, University of Medical Sciences, Kerman, Iran 3- Associated Professor, Dept. of Biochemistry and Biophysic, University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran 4- Assistant Professor, Dept. of Physiology and Pharmacology, University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran Background : Rheumatoid arthritis is a chronic inflammatory disorder of connective tissue that has affected 1% of human population. The role of calcium antagonists in acute inflammation has shown by previous studies. Therefore the aim of the present study was to investigate the effect of verapamil and nifedipine (two calcium antagonists) on experimental arthritis induced by complete Ferund’s adjuvant (CFA) in rat knee. Materials and Methods : This experimental study was carried out in 8 groups of adult male rats. In group 1 and 2 (CFA and control group), 0.2 ml of CFA or saline solution were injected respectively. Groups 3and 4 received 100 and 800µg/kg nifedipine and groups 5 and 6 received the same doses of verapamil orally 7 days after injection of CFA till the end of study. Group 7 (solvent group) received dimethyl sulfoxide (DMSO) as same as groups 5 and 6 and group 8 received 15mg/kg ibuprofen daily from day 7th orally with gastro-intestinal tube. The changes caused by chronic inflammation were evaluated by measurement the knee diameter and Evans blue (E.B) content through 28 through days of CFA injection. Results : The finding of this study showed that on day 7th after CFA injection the knee diameter (13.1±0.2mm) increased significantly compared to the day zero (9.99±0.08 mm). The increasing of diameter was significant till the end of study (day 28) (p<0.001). DMSO failed to reduce the increased diameter induced by CFA but the high dose of nifedipine on day 14, 21 and 28 and its low dose only on day 28 reduced the increased diameter significantly (p<0.01). The low dose of verapamil on days 14 and 28 and its high dose only on day 28 have had an inhibitory effect. Ibuprofen inhibited the increased diameter during all 28 days of study significantly (p<0.01). The E.B content before the injection of CFA was 2.97±0.14 µg/100mg tissue that increased significantly after injection of CFA. Whereas 7 days after CFA injection, E.B content was 12.37±0.7µg/100mg tissue (p<0.001). Either low or high dose of calcium channel blockers had significant inhibitory effect on E.B content on days 14, 21 and 28 p<0.001. The inhibitory effect of calcium channel blockers on E.B content was comparable to ibuprofen effect on the day 28. Conclusion : The findings of this study showed that nifedipine and verapamil can inhibit the experimental arthritis induced by CFA injection into the rat knee, by reducing the knee diameter and decrease the E.B content (albumin leakage). Key words : Chronic inflammation, Verapamil, Nifedipine, CFA, Experimental arthritis *Corresponding author, Tel: (0391)8220090 ,Fax:(0391)8220092, E-mail: rahmanir47@yahoo.com Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences and Health Services, 2005, 4(2): 73-84 Chronic inflammation, Verapamil, Nifedipine, CFA, Experimental arthritis 73 86 http://www.rums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-109-1&slc_lang=fa&sid=fa MR. Rahmani محمدرضا رحماني rahmanir47@yahoo.com 690031947532846002737 Yes M. Khaksahri محمد خاكساري 690031947532846002738 No M. Mahmoodi مهدي محمودي 690031947532846002739 No AA. Pourshanazari علي اصغر پورشانظري 690031947532846002740 No

fa اثر استروژن و پروژسترون بر حساسيت بارورفلكس‌ها در شرايط حاد فشار خون در موش‌هاي صحرايي Effect of Estrogen and Progesterone on Baroreflex Sensitivity in Acute Hypertensive Rats فيزيولوژي Physiology پژوهشي Research <roundrect id="_x0000_s1026" style="MARGIN-TOP: 1.55pt; Z-INDEX: -2; LEFT: 0px; MARGIN-LEFT: 10.35pt; WIDTH: 456.1pt; POSITION: absolute; HEIGHT: 455.45pt; TEXT-ALIGN: left" arcsize="1083f" /><textbox style="mso-next-textbox: #_x0000_s1026" /><table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; BORDER-TOP: #ece9d8; BORDER-LEFT: #ece9d8; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"><div> </div></td></tr></tbody></table></textbox /><wrap anchorx="page" /></roundrect />خلاصهسابقه و هدف: شيوع بيماري‌هاي قلب و عروق در دوران يائسگي در زنان بيشتر از دوران قبل از آن مي‌باشد. يكي از دلايل اين پديده ناشي از اثرات محافظتي هورمون‌هاي جنسي زنانه بر سيستم قلب و عروق مي‌باشد. در اين مطالعه بر آن شديم تا نقش هورمون‌هاي جنسي زنانه را بر حساسيت بارورفلكس‌ها در شرايط حاد افزايش فشار خون در موش صحرايي بررسي كنيم.مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع مداخله‌اي – تجربي مي‌باشد كه بر روي 48 سر موش صحرايي ماده و نر صورت گرفت. حيوان‌هاي نر و ماده به طور جداگانه به سه گروه دريافت كننده استروژن، پروژسترون و حلال تقسيم شدند، به طوري كه در هر گروه 8 سر حيوان مورد آزمون قرار گرفتند. موش‌هاي ماده ابتدا پس از بي‌هوشي، اواركتومي شدند و سپس تمامي حيوان‌ها كپسول‌گذاري (حاوي هورمون‌هاي جنسي يا حلال) شدند و سپس دو هفته بعد تحت بي‌هوشي مجدد، كانول‌گذاري تراشه و وريد و شريان فمورال بر آن‌ها صورت گرفت. براي ايجاد شرايط حاد فشار خون از فنيل‌افرين به عنوان يك داروي منقبض كننده عروقي استفاده شد. تغييرات ضربان قلب (∆HR) و فشار متوسط شرياني(∆MAP) قبل، حين و بعد از تزريق فنيل‌افرين ثبت گرديد. جهت ارزيابي عملكرد گيرنده‌هاي فشار از ايندكس BRS (∆HR/∆MAP) استفاده شد. تغييرات با استفاده از ترانسديوسر فشار و دستگاه ثبات، جمع آوري و به وسيله رايانه پردازش گرديد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميانگين HR و MAP در گروه دريافت كننده استروژن و پروژسترون قبل از تزريق فنيل‌افرين (حالت استراحت) هيچ تفاوت معني‌دار آماري با گروه حلال ندارد. از طرفي استروژن در حيوان‌هاي نر سبب تقويت حساسيت بارورفلكس‌ها BRS در گروه دريافت كننده استروژن(03/0±6/0) نسبت به گروه حلال (05/0±48/0) گرديد (05/0p<). استروژن هم‌چنين در حيوان‌هاي ماده سبب تقويت حساسيت بارورفلكس‌ها (BRS) در گروه دريافت كننده استروژن(03/0±76/0) نسبت به گروه حلال (05/0±45/0) گرديد (05/0p<).نتيجه‌گيري: از آن‌جايي كه ميانگين فشار متوسط شرياني و ضربان قلب در گروه دريافت كننده استروژن كمتر از گروه حلال بود، مي‌توان نتيجه گرفت كه استروژن احتمالاً از طريق تقويت حساسيت بارورفلكس‌ها از شدت تغييرات حاد فشار خون كاسته است.<rect id="_x0000_s1027" style="MARGIN-TOP: 27.95pt; Z-INDEX: 2; LEFT: 0px; MARGIN-LEFT: -16.65pt; WIDTH: 171pt; POSITION: absolute; HEIGHT: 27pt; TEXT-ALIGN: left" strokecolor="white" /></rect />واژه‌هاي كليدي: استروژن، پروژسترون، حساسيت بارورفلكس‌ها، افزايش حاد فشار خون Effect of Estrogen and Progesterone on Baroreflex Sensitivity in Acute Hypertensive Rats   AA. Pourshanazari PhD1*, HR. Rashidinejhad MD2, A. Rafati PhD3, M. Mirza GP4   1-Associated Professor, Dept of Physiology and Pharmacology, University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran 2- Associated Professor, Dept of Internal Medicine of Cardiology, University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran 3- Associated Professor, Dept of Physiology, Shahid Sadughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran 4- General Physician, University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran   Background: Epidemiological studies suggested that incidence of cardiovascular diseases in menopause women is more than their nonmenopausal period. The cardioprotective role of estrogen may be responsible for some of these effects. In the present study we evaluated the role of female sex hormones on baroreflex sensitivity in acute hypertension state of rat. Materials and Methods: This was an experimental-interventional study that performed on 48 male and female rats. The male and female animals were separately divided into three groups included vehicle, estrogen and progesterone receiving groups (8 animals in each groups). Anesthetized female animals were ovariectomised, and then all animals were encapsulated with capsules containing sex hormones or solvent. 2 weeks after that, each femoral artery and vein cannulated under anesthetization to record mean arterial blood pressure (MAP), heart rate (HR) and also infusion of phenylephrin. ∆HR and ∆MAP were recorded before and after injection of phenylephrin, to evaluate the baroreceptors function, baroreflex sensitivity [BRS (∆HR/∆MAP)] index was used. The data obtained from power lab instrument and processed by computer. Results: HR and MAP in estrogen and progestrone received groups, before phenylephrin injection (rest state), have no statistical differences with control group. BRS in the male estrogen-receiving group (0.6±0.03) was higher (p<0.05) compared to sham (0.48±0.05), also estrogen increased BRS (p<0.05) in female estrogen receiving group (0.76±0.03) compared to sham (0.45±0.05). Conclusion: Mean artrial pressure and heart rate in both estrogen receiving groups were reduced compared to vehicle group. Therefore it can be concluded that estrogen increased baroreflex sensitivity to prevent variation in acute blood pressure. Key words: Estrogen, Progesterone, Baroreflex sensitivity, Acute hypertension   *Corresponding author:Tel: (0391)5234003 , Fax:(0391)5225209, E-mail: aapoursha@yahoo.com Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences and Health Services, 2005, 4(2):85-93 Estrogen, Progesterone, Baroreflex sensitivity, Acute hypertension 85 95 http://www.rums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-29-1&slc_lang=fa&sid=fa AA. Pourshanazari علي اصغر پورشانظري aapoursha@yahoo.com 690031947532846002712 Yes HR. Rashidinejhad حميدرضا رشيدي نژاد 690031947532846002713 No A. Rafati علي رفعتي 690031947532846002714 No M. Mirza مهشب ميرزا 690031947532846002715 No

fa وضعيت فشار خون در جمعيت شهري سبزوار در سال 1382 The Status of Blood Pressure in Urban Population of Sabzevar in 1382 فيزيولوژي Physiology پژوهشي Research خلاصه سابقه و هدف: آگاهي از مقادير طبيعي فشارخون در هر منطقه و چگونگي توزيع آن برحسب سن و جنس مي‌تواند راهنماي مناسبي را براي تدوين برنامه‌هاي كنترل و پيشگيري از بيماري پرفشاري خون در اختيار برنامه‌ريزان قرار دهد. اين مطالعه در راستاي نيل به اين هدف، يعني بررسي وضعيت فشار خون در جمعيت شهري سبزوار صورت پذيرفته است. مواد و روش‌ها: طي يك مطالعه مقطعي تعداد 844 نفر از جمعيت تحت پوشش مراكز بهداشتي- درماني شهري سبزوار در گروه‌هاي سني مختلف و بر اساس روش نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب و فشار خون سيستولي و دياستولي آن‌ها با روش استاندارد اندازه‌گيري فشار خون، با استفاده از فشارسنج ALPK2 و گوشي ليتمن تعيين گرديد. يافته‌ها: بر اساس يافته‌هاي مطالعه 54 درصد واحدهاي مورد پژوهش زن و 46 درصد از آن‌ها مرد و ميانگين سني آنان 8/17± 9/30 سال بود. از نظر وضعيت فشار خون، ميانگين فشار خون سيستولي بين 7/13± 8/106 ميلي‌متر جيوه در گروه سني كمتر از پانزده سال، تا 8/23± 6/144 ميلي‌متر جيوه در گروه سني بالاي 55 سال و ميانگين فشار خون دياستولي بين 8/11± 1/68 ميلي‌متر جيوه در گروه سني كمتر از پانزده سال، تا 3/12± 1/87 ميلي‌متر جيوه در گروه سني بالاي 55 سال متغيّر بود. بر اساس يافته‌هاي مذكور يك روند صعودي در ميزان فشار خون سيستولي و دياستولي با افزايش سن وجود دارد. در اين مطالعه ديده شد كه ميزان شيوع پرفشاري سيستولي 5/21 درصد و ميزان شيوع پرفشاري دياستولي 8/25 درصد بوده و ميزان شيوع در زنان بيشتر از مردان است. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه هيچ‌گونه تفاوت معني‌داري بين ميانگين فشار خون سيستولي و دياستولي در مردان و زنان وجود ندارد. ميزان بالاي شيوع ضرورت اجراي برنامه‌هاي مداخله‌اي مستمر در زمينه تغيير رفتارهاي فردي و شيوه زندگي را ايجاب مي‌كند. واژه‌هاي كليدي: فشار خون سيستولي، فشار خون دياستولي، سبزوار The Status of Blood Pressure in Urban Population of Sabzevar in 1382 A. Pejhan PhD1*, L. Najjar MSc2, A. Heydari PhD3, S. Hajeezadeh PhD4, M. Rakhshani MSc5 1- Assistant Professor, Dept. of Physiology, School of Medical Sciences, Sabzevar, Iran 2- Academic Member, Dept. of Nursing, Sabzevar School of Medical Sciences, Sabzevar, Iran 3- Assistant Professor, Dept. of Nursing, Sabzevar School of Medical Sciences, Sabzevar, Iran 4- Associated Professor, Dept. of Physiology, Faculty of Medicine, Tabiat modarres university, Tehran, Iran 5- Academic Member, Dept. of Health, Sabzevar School of Medical Sciences, Sabzevar, Iran Background : Knowledge of the normal blood pressure (BP) in every region and its distribution by age and sex can help planners compile programs to control and prevent hypertension. This study was planned evaluate the BP in the urban population of Sabzevar. Matherials and Methods : In a cross sectional study , 844 subjects from different age groups were selected through cluster sampling from the population covered and supported by health centers in Sabzevar. Their systolic and diastolic BP were measured in the standard format using ALPK2 sphygmomanometer and Littman stethoscope. Results : According to the results of this study, 54% of the subjects were female and 46% were male; with the mean age of 30.9±17.8. In the age group less than 15 years, systolic and diastolic BP were 106.8±13.7 and 68.1±11.8mmHg respectively. Corresponding figures in the age group more than 55 years were 144.6 ± 23.8 and 87.1(± 12.3) mmHg respectively. Findings revealed that there was an ascending trend of systolic and diastolic BP as age increased. Prevalence of systolic and diastolic hypertension were observed to be 21.5% and 25.8%, respectively, with a higher prevalence in women than in men. Conclusion : No significant difference was found between mean systolic and diastolic BP of men and women. High BP requiring continuous interventional programs to make changes in the personal behaviors and lifestyle of the people. Key words : Systolic, Diastolic, Blood pressure, Sabzevar * Corresponding author:Tel: (0571)4446030 , Fax:(0571)4446008, E-mail: pejhan_a@yahoo.com sJournal of Rafsanjan University of Medical Sciences and Health Services, 2005, 4(2): 95-102 فشار خون سيستولي، فشار خون دياستولي، سبزوار Systolic, Diastolic, Blood pressure, Sabzevar 95 102 http://www.rums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-110-1&slc_lang=fa&sid=fa A. Pejhan اكبر پژهان pejhan_a@yahoo.com 690031947532846002741 Yes سبزوار-گروه فيزيولوژي دانشگاه علوم پزشكي سبزوار L. Najjar لادن نجار 690031947532846002742 No مربي و عضو هيات علمي گروه پرستاري دانشگاه علوم پزشكي سبزوار A. Heydari عباس حيدري 690031947532846002743 No گروه پرستاري دانشگاه علوم پزشكي سبزوار S. Hajeezadeh سهراب حاجي زاده 690031947532846002744 No دانشيار گروه فيزيولوژي دانشكده پزشكي دانشگاه تربيت مدرس M. Rakhshani محمد حسن رخشاني 690031947532846002745 No گروه بهداشت دانشكده علوم پزشكي سبزوار

fa همه‌گير‌شناسي اختلالات رواني در معلمان آموزش و پرورش استثنايي شهر كرمان سال 1381-1380 Epidemiology of the Prevalence Study of Psychiatric Disorders in the Teachers of Exceptional Education Department in Kerman in the Year 2001-2002 روانپزشكي Psychiatry پژوهشي Research <table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td> </td></tr></tbody></table>خلاصه سابقه و هدف: آموزش كودكان استثنايي (كودكاني كه نوع ناتواني جسمي و ذهني مداوم دارند) امري پراسترس است و مي ‌ تواند باعث فرسودگي شغلي معلمان شود . هدف اين مطالعه ارزيابي فراواني اختلالات رواني در معلمان كودكان استثنايي شهر كرمان مي‌باشد . مواد و روش ‌ ها: اين مطالعه توصيفي - مقطعي با نمونه ‌ گيري سرشماري بين معلمان كودكان استثنايي شهر كرمان در سال تحصيلي 1381-1380 طراحي شد. ب ه منظور ارزيابي اختلالات رواني از پرسش‌نامه SCL-90-R استفاده شد و از 235 نفر معلم مدارس استثنايي ، 215 نفر پرسش‌نامه را تكميل و مورد بررسي قرار گرفتند (درصد پاسخگويي 4/91 درصد). يافته ‌ ها: نتايج حاصل از اين مطالعه ، اختلال رواني را در سه سطح در بين نمونه ‌ ها ب ه شرح زير نشان داد: خفيف 1/38 درصد، متوسط 3/3 درصد و شديد 4/1 درصد. افسردگي شايع ‌ ترين اختلال در هر دو جنس (1/86 درصد ) و عقايد پارانوييدي كمترين شيوع را داشت (9/33 درصد). اختلاف معني ‌ داري بين جنسيت، وضعيت تأهل و ديگر متغيرهاي زمين ه‌ ‍اي در مورد اختلالات رواني وجود نداشت. ضريب كلي علايم مرضي (GSI) در معلمان زن و مرد تفاوتي نداشت. نتيجه ‌ گيري: مقايسه يافته ‌ هاي فوق با شيوع اختلالات رواني در ديگر نمونه ‌ هاي بررسي شده نشان دهنده لزوم توجه به بهداشت رواني اين گروه از معلمان است . واژه ‌ هاي كليدي: همه ‌ گيرشناسي، اختلالات رواني، معلم ا ن كودكان استثنايي، كرمان Epidemiology of the Prevalence Study of Psychiatric Disorders in the Teachers of Exceptional Education Department in Kerman in the Year 2001-2002 H. Ziaadini MD1*, AR. Rajaeenejad GP2 1- Associated Pofessor of Psychiatry, University of Medical Sciences, Kerman, Iran. 2- General Physician, University of Medical Sciences, Kerman, Iran. Background: The education of exceptional children (the children who are physically or mentally handicapped) is stressful, and could be the cause of teacher’s burn out. The aim of this study was to evaluate the prevalence of psychiatric disorders in exceptional school teachers in Kerman city in the year 2001-2002. Materials and Methods: This cross-sectional study was designed with census sampling in exceptional schools teachers in Kerman city in the year 2001-2002. Data collection form was symptom-checklist-90-Revised questioner (SCL-90-R). The total number of sample were 235, but only 215 questioners were completed and was analyzed (respondent rate was 91.4%). Results: The result of this study indicated psychiatric disorders in 3 levels as shown below. Mild 38.1%, moderate 3.3%, severe 1.4%. Depression was the most frequent disorder in both sexes (86.1%), paranoid ideation was the least (33.9%). There were not any significant differences between sex and marital status or other background factors in psychiatric disorders according to SCL-90-R index. There was no difference according to GSI index (Global severity index ) between females and males. Conclusion: Comparison between the above results and other studies suggest the necessity of more attention in mental health among this group. Key words: Epidemiology, Psychiatric disorders, Exceptional pupils teachers, Kerman * Corresponding author, Tel: (0341)2111006 , Fax:(0341)2110931, E-mail: ziyaadini@yahoo.com Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences and Health Services, 2005, 4(2): 103-109 همه ‌ گيرشناسي، اختلالات رواني، معلم ا ن كودكان استثنايي، كرمان Epidemiology, Psychiatric disorders, Exceptional pupils teachers, Kerman 103 109 http://www.rums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-111-1&slc_lang=fa&sid=fa H. Ziaadini حسن ضيا الديني h_ziaadini@yahoo.com 690031947532846002746 Yes گروه روانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي كرمان AR. Rajaeenejad عبدالرضا رجايي نژاد 690031947532846002747 No پزشك عمومي دانشگاه علوم پزشكي كرمان

fa تغييرات فشار داخل جمجمه ناشي از برخي فعاليت‌هاي بهداشتي – مراقبتي Changes of Intracranial Pressure Due to Some Curative and Hygienic Activities پژوهشي Research <roundrect id="_x0000_s1026" style="MARGIN-TOP: 1.55pt; Z-INDEX: -1; LEFT: 0px; MARGIN-LEFT: 10.5pt; WIDTH: 456.1pt; POSITION: absolute; HEIGHT: 379.45pt; TEXT-ALIGN: left" arcsize="1083f" /><textbox style="mso-next-textbox: #_x0000_s1026" /><table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; BORDER-TOP: #ece9d8; BORDER-LEFT: #ece9d8; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"><div> </div></td></tr></tbody></table></textbox /><wrap anchorx="page" /></roundrect />خلاصهسابقه و هدف: ارزيابي بيماران براي پي بردن به علايم افزايش فشار داخل جمجمه از مهم‌ترين عملكردهاي پرستار مي‌باشد، و يكي از مشكلات عمده كادر درماني در مراقبت از بيماران نورولوژيك، پي بردن به فشار داخل جمجمه و پيشگيري از آسيب ثانويه ناشي از آن است. اين مطالعه توصيفي به منظور بررسي تغييرات فشار داخل جمجمه ناشي از فعاليت‌هاي مراقبتي- بهداشتي در بيماران بخش مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان نمازي شيراز صورت گرفت.مواد و روش‌ها:در اين مطالعه توصيفي اثر 19 فعاليت با 1620 تكرار، بر روي فشار داخل جمجمه 6 بيمار مبتلا به ضربه مغزي بررسي شد. جهت گردآوري داده‌ها از چك ليست پژوهشگر ساخته پس از تعيين روايي و پايايي مناسب استفاده شد و تجزيه تحليل داده‌ها با استفاده از شاخص‌هاي مركزي، پراكندگي، ضريب همبستگي اسپيرمن و ويلكاكسون صورت گرفت.نتايج: نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه از 18 فعاليت باقي‌مانده كه اختلاف معني‌داري در فشار داخل جمجمه را نشان دادند، فعاليت: تعويض پانسمان محل ورود كاتتر پايش فشار داخل جمجمه با ميانگين فشار 62/9 بيشترين، و فعاليت: بررسي واكنش مردمك به نور با تاباندن نور به چشم چپ با ميانگين فشار 40/1 كمترين ميانگين اختلاف فشار را به خود اختصاص دادند. نتايج هم‌چنين نشان داد كه فعاليت: تعويض پانسمان محل ورود كاتتر پايش فشار داخل جمجمه و فعاليت گذاشتن سوند در مثانه به ترتيب با 17/0 و 8/0 كمترين و بيشترين ضرايب همبستگي را به خود اختصاص دادند.نتيجه‌گيري: اگر چه به دنبال اجراي 18 فعاليت بهداشتي- مراقبتي انجام شده، از لحاظ آماري اختلاف معني‌داري در فشار داخل جمجمه قبل و بعد از انجام فعاليت‌ها مشاهده شد، اما افزايش فشار در مورد همه فعاليت‌ها موقت بوده و در مدت زمان كمتر از يك دقيقه به حد پايه و قبل از اجراي فعاليت برگشته است.واژه‌هاي كليدي: فشار داخل جمجمه، فعاليت‌هاي بهداشتي- مراقبتي Changes of Intracranial Pressure Due to Some Curative and Hygienic Activities A. Mahmoodi Rad MSc1, M. Foroozi MSc2*, S. Mohamad alizaheh MSc3 1- Academic Member, School of Nursing, Lar, Iran 2- Academic Member, School of Nursing and Midwifery, Kerman, Iran 3- Academic Member, School of Nursing and Midwifery, Kerman, Iran Background: Evaluation the patients for determining the sings of increasing intracranial pressure (ICP) is one of the most important nursing activities. One of the problems in caring the patients with neurological disorders is finding the intracranial pressure and prevention of its secondary complications. The aim of this descriptive comparative survey was to evaluate the alterations of intracranial pressure due to some curative and health activities in patients admmitted to intensive care unit of Shiraz Namazee hospital. Materials and Methods: In this study the effects of 18 health care activities with 1620 repeats were evaluate in 6 patients with increased ICP due to head injuries . A researcher- made check list was used for data collection after determining proper reliability and validity. Central and descriptive tendency, Spearman coefficient and Wilcoxon tests were used for data analysis. Results: The results of this survey showed that from 18 activities that showed significant difference in ICP, dressing change of catheter site. had highest pressure differential mean (9.62) and activity of pupil reaction of left eye to light had lowest pressure differential mean (1.40) respectively. The results also showed that among 1620 repeated activities only three were associated with decreased ICP. The result showed that, dressing change of catheter insertion site and inserting angiochat had lowest and highest correlation coefficients 0.17 and 0.8 respectively. Conclusion: Although arising ICP has seen after implementation of 18 health care activities but the raise was transient and reconvert in less than one minute. Key words: Intracranial pressure, Curative and hygienic activities * Corresponding author:Tel: (0341)3220796 , Fax:(0341)3220765, E-mail: forozy@yahoo.com Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences and Health Services, 2005, 4(2): 111-121 Intracranial pressure, Curative and hygienic activities 111 121 http://www.rums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-112-1&slc_lang=fa&sid=fa A. Mahmoodi Rad عبدالرضا محمودي راد 690031947532846002748 Yes مربي و عضو هيات علمي دانشكده پرستاري لار M. Foroozi منصوره فروزي forozy@yahoo.com 690031947532846002749 No دانشكده پرستاري و مامايي رازي كرمان S. Mohamad alizaheh سكينه محمدعليزاده 690031947532846002750 No دانشكده پرستاري و مامايي رازي كرمان

fa مقايسه ميزان سرمي كلسيم كل و يونيزه در خانم‌هاي حامله مبتلا به پره‌اكلامپسي و خانم‌هاي با حاملگي طبيعي The Comparison of Total and Ionised Serum Calcium Level in Preeclamptic Pregnant Women and the Women with Normal Pregnancy زنان Gynecology پژوهشي Research <roundrect id="_x0000_s1026" style="MARGIN-TOP: 1.55pt; Z-INDEX: -3; LEFT: 0px; MARGIN-LEFT: 8.35pt; WIDTH: 465.85pt; POSITION: absolute; HEIGHT: 420.9pt; TEXT-ALIGN: left" arcsize="1083f" /><textbox style="mso-next-textbox: #_x0000_s1026" /><table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; BORDER-TOP: #ece9d8; BORDER-LEFT: #ece9d8; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"><div> </div></td></tr></tbody></table></textbox /><wrap anchorx="page" /></roundrect />خلاصهسابقه و هدف: تغييرات متابوليسم كلسيم و نيز كمبود مصرف غذايي كلسيم به عنوان يك عامل در پاتوفيزيولوژي پره‌اكلامپسي مطرح است. هدف از اين تحقيق، مقايسه سطح سرمي كلسيم كل و يونيزه در دو گروه مبتلا به پره‌اكلامپسي و بدون پره‌اكلامپسي مي‌باشد.مواد و روش‌ها:‌ اين مطالعه از نوع مورد- شاهدي بوده و در آن تعداد 100 خانم باردار كه حاملگي اول آن‌ها بوده و در محدوده سني 30-20 سال بودند، انتخاب شدند. سن حاملگي آن‌ها نيز بين 40-28 هفته بود. 50 نفر از افراد فوق مبتلا به پره‌اكلامپسي و 50 نفر ديگر حاملگي طبيعي داشتند كه ميزان سرمي كلسيم كل و يونيزه در هر دو گروه اندازه‌گيري شد و با هم مقايسه گرديد. يافته‌ها: ميانگين سني دو گروه، با يكديگر تفاوتي نداشت (7/3±02/26 سال در گروه مبتلا به پره‌اكلامپسي و 55/3±36/25 سال در گروه با حاملگي طبيعي) اما ميانگين سن حاملگي در دو گروه تفاوت آماري معني‌داري داشت (0001/0p<). (در زنان مبتلا به پره‌اكلامپسي 2/3±29/36 هفته و در افراد با حاملگي طبيعي 5/2±19/38 هفته بود). مقايسه دو گروه مورد مطالعه از نقطه نظر متغيرهاي فشارخون سيستولي، دياستولي و شاخص توده بدني حاكي از تفاوت آماري معني‌داري بين دو گروه بود (0001/0p<). ميانگين فشارخون سيستولي در افراد مبتلا به پره‌اكلامپسي 39/13±8/149 و در افراد با حاملگي طبيعي 73/9±7/108 بود و ميانگين فشارخون دياستولي در افراد مبتلا به پره‌اكلامپسي 57/8±95 و در افراد با حاملگي طبيعي 72/10±74/6 بود. شاخص توده بدني در افراد مبتلا به پره‌اكلامپسي 07/2±84/22 و در افراد با حاملگي طبيعي 09/2±21/21 بود. مقايسه ميانگين ميزان سرمي متغيرهاي مورد مطالعه در دو گروه حاكي از بالاتر بودن ميانگين كلسيم كل در گروه مبتلا به پره‌اكلامپسي و بالاتر بودن كلسيم يونيزه در خانم‌هاي بدون ابتلا به پره‌اكلامپسي بود. اگرچه اين اختلاف از لحاظ آماري معني‌دار نبود.نتيجه‌گيري: در اين مطالعه ارتباطي بين ميزان سرمي كلسيم كل و يونيزه و پره‌اكلامپسي مشاهده نگرديد.<rect id="_x0000_s1028" style="MARGIN-TOP: 32.1pt; Z-INDEX: 3; LEFT: 0px; MARGIN-LEFT: 1.35pt; WIDTH: 162pt; POSITION: absolute; HEIGHT: 27pt; TEXT-ALIGN: left" strokecolor="white" /></rect /><rect id="_x0000_s1027" style="MARGIN-TOP: 76.9pt; Z-INDEX: 2; LEFT: 0px; MARGIN-LEFT: 1.35pt; WIDTH: 2in; POSITION: absolute; HEIGHT: 9pt; TEXT-ALIGN: left" strokecolor="white" /></rect />واژه‌هاي كليدي: پره‌اكلامپسي، كلسيم كل، كلسيم يونيزه The Comparison of Total and Ionised Serum Calcium Level in Preeclamptic Pregnant Women and the Women with Normal Pregnancy Z. Salari MD1*, N. Eftekhari MD2 1- Assistan Professor, Dept of Gynecology, University of Medical Sciences, Kerman, Iran 2- Associated Professor, Dept of Gynecology, University of Medical Sciences, Kerman, Iran Background: Preeclampsia remains one of the important obstetrical problems and changes calcium metabolism and low dietary calcium intake has been suggested in the pathophisiology of preeclampsia. The aim of this project was to determine the total and ionized calcium level in normal pregnancy and preeclamptic women. Materials and Methods: This case control study included 100 pregnant women, 20 to 30 years who were 28 to 40 weeks pregnant. Patients were divided into two groups, 50 women as case group (preeclampsia) and 50 women as control group (normal pregnancy). The serum total and ionized calcium were measured in both groups. Results: There were no significant differences between two groups in demographic factors. Duration of pregnancy was significantly different in two groups (36.29±3.2 weeks in case group and 38.19±2.5 in control group) (p<0001). The mean systolic and diastolic blood pressure and body mass index were significantly different in both group (p<0001). The mean systolic blood pressure in preeclamptic women was 149.8±13.39 and in normal group was 108.7±9.73 and the mean diastolic blood pressure in preeclamptic women was 95±8.57 and in normal group was 67.4±10.72, body mass index was 22.84±2.07 in preeclamptic women and in normal pregnancy was 21.21±2.09. There was no significant differences between the two groups in mean serum level of total and ionized calcium (total calcium in preeclamptic women was 9.95 ± 1.28 and in normotensive women was 10.13 ± 1.11) Ionized calcium was 4.7 ± 0.29 vs. 4.55 ± 0.54. Conclusions There was no significant differences in serum total and ionized calcium between preeclamptic and normotensive pregnant women. Key words: Preeclampsia, Total Calcium, Ionised Calcium *Corresponding author,Tel: (0341)3222250 , Fax:(0341)3221671, E-mail: Zohreh_Salari@yahoo.com Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences and Health Services, 2005, 4(2): 123-128 Preeclampsia, Total Calcium, Ionised Calcium 123 128 http://www.rums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-113-1&slc_lang=fa&sid=fa Z. Salari زهره سالاري Zohreh_Salari@yahoo.com 690031947532846002753 Yes N. Eftekhari ناهيد افتخاري 690031947532846002754 No

fa بررسي مقايسه‌اي مشخصات آناتوميكي شاخه‌هاي سوراخ‌كننده شريان مغزي مياني در نيمكره‌هاي راست و چپ مغز انساني Study of the Anatomic Characteristics of Perforating Branches of Middle Cerebral Artery in Left and Right Hemisphere in Human Brian آناتومي Anatomy پژوهشي Research <table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td> </td></tr></tbody></table>خلاصه سابقه و هدف:‌ تنگي ، انسداد يا آسيب به شريان مغزي مياني و شاخه‌هاي منشعب از آن به نام شاخه‌هاي سوراخ كننده باعث ايجاد سكته‌هاي مغزي يا ضايعات پاتولوژيك در مغز مي‌شود. به دليل اهميت آناتوميك عروق سوراخ كننده و هم‌چنين لزوم تشخيص اين عروق ، بر آن شديم تا به بررسي طول‌‌، قطر خارجي و تعداد اين عروق در شريان مغزي مياني بپردازيم. مواد و روش ‌ ها:‌ در اين مطالعه توصيفي - تحليلي با استفاده از روش ‌ هاي معمول تشريح تعداد 26 عدد مغز (21 مرد و 5 زن) از اجسادي كه به دلايل غير از مشكلات مغزي فوت شده بودند مورد استفاده قرار گرفت . مرحله بيرون آوردن مغز در مركز پزشكي قانوني و انجام مراحل تشريح و اندازه ‌ گيري در سالن تشريح دانشكده پزشكي افضلي‌پور كرمان انجام گرديد در اين مطالعه به بررسي متغيرهاي شريان ‌ هاي سوراخ كننده مغزي مياني از جمله قطر‌‌، تعداد و طول پرداخته شد . براي بررسي آماري از آزمون t.test استفاده گرديد. يافته‌ها:‌ نتايج نشان داد كه ميانگين تعداد شاخه‌هاي سوراخ كننده در سمت راست 03/6 عدد و در سمت چپ 57/6 عدد مي‌باشد ، كه اختلاف بين دو شاخه معني‌دار نيست. ميانگين طول شاخه‌هاي سوراخ كننده در سمت چپ 51/0 ± 72/13 ميلي ‌ متر و در سمت راست 05/0 ± 61/13 ميلي ‌ متر مي‌باشد ، كه اختلاف معني‌دار بين آن‌ها مشاهده نشد. ميانگين قطر عروق سوراخ كننده در سمت چپ 03/0 ± 58/0 ميلي ‌ متر و در سمت راست 01/0 ± 49/0 ميلي ‌ متر بود كه اختلاف بين آن‌ها معني‌دار بود (05/0 p< ). نتيجه ‌ گيري:‌ از اين يافته‌ها چنين نتيجه ‌ گيري مي‌شود كه اندازه متغيرها ب ه غير از قطر عروق سوراخ كننده در طرفين مغز داراي رابطه معني‌دار نمي‌باشد. واژه‌هاي كليدي:‌ مغز‌‌، شريان مغزي مياني‌‌، شريان سوراخ كننده Study of the Anatomic Characteristics of Perforating Branches of Middle Cerebral Artery in Left and Right Hemisphere in Human Brian A. Shabani Zadeh MSc1*, M. Emami Meibodi PhD2, H. Eftekhar Vaghefi PhD3 SP. Rayegan MSc4, SH. Hosseini MSc 5 , A. Ansari MSc5 1- Anatomy. Dept. of Nursing, University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran 2- Associated Professor, Dept. of Anatomy, University of Medical Sciences, Kerman, Iran 3- Assistant Professor, Dept. of Anatomy, University of Medical Sciences, Kerman, Iran 4- Academic Member of Anatomy, Dept. of Nursing, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran 5- Academic Member, Dept. of Nursing, RafsanjanUniversity of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran Background: Many arteries are responsible for nutrition of brain tissue that one of them is the middle cerebral artery with its branches (perforating arteries). The collapse or injury in each of these branches lead to brain stroke or pathologic injury in brain so perforating arteries has anatomic importance and also it is necessary to recognize these arteries therefore we decided to measure length, outer diameter and number of these vessels in middle cerebral artery. Materials and Methods : In this descriptive study 26 Brains (21 male and 5 female) of people who were dead by non brain problems causes were surveyed using usual dissection method. The brains were taken out in Kerman forensic medical center and dissection of the brains were performed in Depatment of anatatomy, Kerman faculty of medicine. The length, diameter and number of perforations were measured in middle cerebral artery (MCA). Data were analysed by t-test. Results: Results showed that the main number of perforating artery branches was 6.03 in right and 6.57 in left the differences between two parts were not significant. The mean length was 13.61±0.05 in right and 13.72±0.51 in left that were not significantly different. The mean outer diameter was 0.49±0.01 in right and 0.58±0.03 in left the difference was significant (p<0.05). Conclusion: This study sshowed that the outer diameter of perforating arteries in MCA were significantly differente in right and left brain, but the other variables were not significantly different in right and left brain. Key word: Brain , Middle Cerebral Artery , Perforating Artery * Corresponding author, Tel: (0391)5225900 , Fax:(0391)5228497, E-mail:shabani54 @yahoo.com Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences and Health Services, 2005, 4(2): 129-135 مغز‌‌، شريان مغزي مياني‌‌، شريان سوراخ كننده Brain , Middle Cerebral Artery , Perforating Artery 129 135 http://www.rums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-88-85&slc_lang=fa&sid=fa A. احمد شباني زاده shabani54@yahoo.com 690031947532846003162 Yes كارشناس ارشد آناتومي دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان (نويسندة مسئول) M.A. Emami Meibodi محمدعلي امامي‌ميبدي 690031947532846003163 No S.H. Eftekhar Vaghefi سيدحسن افتخارواقفي 690031947532846003164 No SP. Rayegan سيد پرويز رايگان 690031947532846003165 No SH. Hosseini سيدحبيب‌ا... حسيني 690031947532846003166 No A. Ansari علي انصاري 690031947532846003167 No